TFL nieuwsbrief 2013 nummer 3

Roden, 30 December 2013

Nog 243 dagen en 14 uur te gaan tot de start op 31 augustus 2014

Schreef ik vorige keer nog dat het tijd werd om rustig wat kilometers te maken. En een gezond 2014. Dat geldt nog steeds natuurlijk.

Alleen is het kilometers maken wat uitgesteld. En een gezond 2014 moet ik en mijn lijf wat voor gaan doen.

Na het versturen van de vorige mail ben ik ook trouw op de MTB gestapt en rustig kilometers gemaakt. Verder niks aan de hand.

Dinsdag 24 december was ik van plan de sportschool in te gaan. Iets later kreeg ik wat last van de maag/buik. Kan gebeuren. Dit ging de hele avond wat door.
Ik ben ’s-avonds als een blok in slaap gevallen. Na 01:00 uur werd ik waker met toch wel redelijke pijn in de maagstreek. Bed uit. Dit herhaalde zich een aantal x deze nacht. De pijn begon boven de navel en trok gaandeweg naar rechtsonder. De pijn ging gepaard met misselijkheid, duizeligheid… Toch nog wat geslapen om in de morgen met hevige pijn wakker te worden. Ik kon maar 1 conclusie trekken: een blinde darm ontsteking. Even het grote boek geraadpleegd (google) wat de symptomen van zo’n ontsteking zijn. Nog een conclusie: de dokter bellen.
Ik kon me om 11:00 uur (eerste kerstdag dus) bij de Dokters spoeddienst in op De Leek melden. Op de weg daar naar toe voelde ik elke klinker welke er niet goed in lag. En dat zijn er heel wat! Daar mogen ze wel iets aan gaan doen! Daar geholpen na te lang wachten. Op naar het Martini ziekenhuis te Groningen. Direct onderzoek met echo apparaat. Waarschijnlijk door mijn sixpack was de appendix niet goed te zien. Nog geen half uur later een T-scan. En ja hoor. Een geperforeerde blinde darm. Bijna direct operatieshirt aan en het bed in. Rollend richting de OK. Voor de operatie heb ik de dienstdoende chirurg nog gevraagd of het mogelijk was om een liposuctie uit te voeren. Als hij toch bezig is! Niet dus…

Klein uur zijn ze bezig geweest om de buikholte schoon te maken (ja… hij is groot) en de appendix te verwijderen. Om half 6 lag ik op de kamer waar ik de mededeling kreeg dat het een “vieze appendix” was. Met als resultaat dat ik dan ook direct een dag of 5 langer in hotel Martini mocht blijven om 3x daags een fles antibiotica via het infuus toe te dienen. Ze zijn namelijk nogal, terecht, bang voor buikvliesontsteking. Je wordt gedurende die dagen een x of 4 per dag gecontroleerd op temperatuur, bloeddruk en saturatie (google die laatste maar). De operatiewond is open en laten ze open. Deze moet vanzelf dicht groeien. Ik moet dit wondje (10cm x 1,5 cm) nu zelf spoelen. Dit was de eerste dagen 2x per dag. Dat werd nog keurig gedaan door de aardige verpleegsters. Nu mag ik het zelf doen. En omdat de wond mooi schoon en rustig is hoeft het nog maar 1x per dag.
Dus ik heb mijn kerstdagen en het daarop volgend weekend doorgebracht in het ziekenhuis. Ik ben vanmiddag weer thuis gekomen. 7 januari weer controle afspraak en goed in de gaten houden of ik geen temperatuursverhoging of buikpijn krijg. Dus ook met oud- en nieuw geen feestje voor mij!

Het is dan toch mooi dat je in Nederland woont als je zo iets overkomt. Goede medische zorg.
Hoe zal het zijn als je zo iets overkomt in één van de (vluchttelingen)kampen in Zuid-Sudan of op de Filipijnen

Steun Artsen Zonder Grenzen! Zij proberen deze zelfde medische steun ook daar te leveren. Elke hulp is nodig en noodzakelijk!

 

En wat het fietsen betreft. Tsja… Even niet! Eerst moet de wond herstellen. Daarna weer voorzichtig beginnen. 5 dagen op bed en 1,5 liter antibiotica doet ook wel wat met je! De gevolgen van de narcose weet ik nog niet. Het werkte wel gelukkig. Het laatste wat ik hoorde was: Welterusten!

 

En dan nog maar een keer!

Voor een ieder…
Een gelukkig en gezond

Het wordt wat! (nu helemaal)

Groeten

Rob van Baak

 

TFL nieuwsbrief 2013 nummer 2

Roden, 22 December 2013

Nog 251 dagen en 20 uur te gaan tot de start op 31 augustus 2014

Zoals ondertussen al duidelijk is heb ik volgend jaar een “leuk” fietstochtje voor de boeg.

Voordat het zo ver is moest en moet er nog wel wat gebeuren en gedaan worden. Aangezien het voor een goed doel, namelijk Artsen Zonder Grenzen, is dient er ook geld ingezameld te worden. Als team zijnde dien je minimaal €15.000,00 aan sponsorgeld bijeen te verzamelen. En dit doet een ieder van de teamleden op zijn eigen manier. Ik heb voornamelijk personen benaderd met de vraag om mij te sponsoren. Velen hebben dan ook een bedrag geschonken. Ook namens bedrijven is er geld geschonken. Waarvoor nogmaals mijn dank.
Fairbanks heeft kaarten voor een tweetal wedstrijden van AJAX beschikbaar gesteld. Deze kaarten zijn ondertussen verkocht en de opbrengst daarvan komt ook ten goede aan Artsen Zonder Grenzen.
Al met al komt de hulp van vele mensen en bedrijven. Dat is toch mooi!
Menigeen die mij sponsort heeft gezegd dat ze me graag zien leiden deze tocht! Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat ze eigenlijk “lijden” bedoelen gezien hun gelaatsuitdrukking op het moment dat het gezegd werd. Ik laat beide opties maar open…

Daarnaast zijn we als team een wijnactie gestart. Er is met De Wijnschuur een goede deal gemaakt om flessen/dozen wijn te gaan verkopen. Deze wijnactie loopt nog steeds door en dit levert ook een mooi bedrag op. Zo is er het bedrijf ECSYS welke deze wijn gebruikt als relatie/kerstgeschenk. Ze hebben er een mooie verpakking voor laten maken:

ECSYS

Zaterdag 15 maart 2014 wordt er een sport- en spinningevent gehouden in het Fitnesscentrum Roden. De opbrengst van dit event gaat ook naar Artsen Zonder Grenzen.

Ondertussen zijn/worden er ook diverse bedrijven benadert om te gaan sponsoren. En bij een sponsorbedrag van €500,00 kan je op het nog te ontwerpen fietstenue komen met je logo e.d. We gaan hierbij uit van maximaal 10 sponsoren.

Al met al is een ieder er toch redelijk druk mee bezig. Ook dit deel van de Tour For Life vergt tijd en moeite van allen. Dat moet ook!
En die €15.000,00 is een minimum bedrag. Het mag natuurlijk meer zijn J
Het is natuurlijk erg prettig om zo snel mogelijk dit geregeld te hebben. Dan is die druk van de ketel en kan je je gaan richten op het sportieve deel van de Tour For Life…. FIETSEN!

Nu we het daar toch over hebben kan ik zeggen dat dit de laatste weken op een laag pitje heeft gestaan. Bewust even gas terug genomen wat het fietsen betreft. Wel bezoek ik het fitnesscentrum een aantal x per week om hier bezig te zijn en wat extra krachtraining te doen. En dat niet alleen voor de benen. Maar ook de romp komt aan de beurt. Het moet wel een beetje in balans blijven allemaal.
Het wordt zo langzamerhand wel weer tijd om op het zadel te gaan zitten en rustig te fietsen. Voorlopig zal het nog niet op de racefiets zijn maar de MTB zal zeker uitgelaten gaan worden. Gewoon rustig wat km maken…
Voor komend jaar is de eerste toertocht ook vastgelegd. We gaan de Amstel Gold Race fietsen. Deze is 19 april en dan fiets ik, samen met het team Intersport Superstore Roden, de 150 km tocht. Mooi moment om te zien hoe je er voor staat!
Daarna heb ik nog 4,5 maand de tijd om aan de vorm te schaven. Of in vorm te komen!

Maar voor nu!

Ik wens iedereen hele fijne feestdagen toe. Een erg leuke en mooie jaarwisseling natuurlijk!
Op naar het jaar 14!
Dat dit voor een ieder een erg goed en sportief jaar mag worden. Een jaar waarbij voor velen de doelen al vast staan.
Maar bovenal, en voor iedereen geldt dat…

Een gelukkig en gezond

 

Het wordt wat!

Groeten

Rob van Baak