Het komt nu toch wel dichterbij!

Over exact 4 maanden hebben we, hopelijk, de eerste etappe van de Tour for Life 2014 al achter de rug. Dan nog maar 7 te gaan. Je kan al bijna aftellen…
Zo ver is het nog lang niet. Er moet nog steeds getraind worden en gefietst worden. Die twee dingen hoeven niet het zelfde te zijn natuurlijk. Trainen kan je overal. Fietsen doe je buiten op de fiets!

De maand april! De maand van de klassiekers. De Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix, De Amstel Gold Race en Luik-Bastenaken-Luik. Met elk hun eigen toerversie voor de mindere “wielergoden” zoals ik. Van ons team hebben er een aantal de Ronde gedaan! En nog meer hebben de Amstel Gold Race in het mooie Limburg gereden. Het is voor iemand die in het noorden woont toch altijd weer leuk om daar te mogen/kunnen fietsen. Al die bultjes welke steil en minder steil omhoog gaan.
Maar goed. Ik heb het weer gedaan. Op de zaterdag heb ik de 150km toertocht gereden. Iets voor 13:00 uur weer over de streep. Daarna lekker in de zon op het terras bovenop de Cauberg kunnen zitten. Toch leuk dat de zon dan ook mee speelt. Na de Amstel ben ik nog in het Limburgse gebleven tot en met de vrijdag. Daar nog een aantal maal op de fiets gestapt. Gelukkig toch goed fietsweer gehad. Dat maakt het toch wel een stuk leuker.
Afgelopen vrijdag weerthuis gekomen. De fiets weer even schoon gemaakt voor de dag er op. Zaterdag de Princenhoftocht gereden. Deze tocht voert je door een deel van Friesland waar je niet zo snel komt. Op de fiets dan! Met de boot is het daar ook goed toeven! Earnewald, Grou, Akkrum… En nee, de Friesche VVV sponsort niet! Maar het is gewoon een leuke omgeving om te fietsen en te varen!
Maandag nog een klein ritje gedaan om toch nog in de maand april over de 4.000 kilometer te komen in dit kalenderjaar. Het gaat eigenlijk nergens over. Maar het staat wel leuk! Je moet toch wat!

Zaterdag a.s. gaan we met een deel van ons team Fietsers Zonder Grenzen de Klepperklimtocht vanuit Hardenberg fietsen. Wederom een ritje in een deel van het Nederland waar je niet elke dag komt. We gaan zelfs de grens over naar Duitsland.

Over Duitsland gesproken. In de maand mei gaan we met ons team een weekend fietsen in de omgeving van Tecklenburg. Sommigen noemen dit een trainingsweekend. Maar laten we het maar gewoon bij een fietsweekend houden! Gewoon stukje fietsen met zijn allen. Elkaar beter leren kennen op de fiets en naast de fiets. Straks zitten we toch een dag of 10 met elkaar opgescheept. Dan is het toch wel prettig dat je ongeveer weet hoe iemand in elkaar zit. Want weest gerust. Je kan als grootste vrienden zo’n fietstocht gaan doen als wij gaan doen. De vermoeidheid gaat een rol spelen. Er zullen irritaties zijn en komen. Dan is het toch beter als je iets van elkaar af weet!

De fietsomgeving van Tecklenburg kan je vergelijken met dat van Zuid-Limburg. Alleen er zijn steilere en langere klimmen te vinden. Dus ik ben benieuwd. Vorig jaar heb ik tijdens de Tecklenburgrundfahrt al kennis mogen maken met deze omgeving. En dat viel mij niet altijd mee. En een ander dingetje van dit weekend is dat we gaan k(r)amperen! Daar ben ik niet zo’n groot fan van! Maar vooruit. Alles voor de Tour for Life! Het hoeft ook niet altijd leuk te zijn. Maar vanwege het kamperen en de benodigde spullen zal ik binnenkort toch even bij TwinSeasons te Groningen langs gaan. Daar hebben ze zeker wel een goede slaapzak en een degelijk matras/luchtbed. Zo iets als een boxspring! Moet er toch zijn voor in de tent! In ieder geval moet er iets zijn wat er voor zorgt dat je redelijk eindje van de grond slaapt. Dit ivm de kou. Want het is niet prettig als je een beetje ligt te vernikkelen van de kou en dan de volgende dag weer op de fiets moet stappen! En natuurlijk moet er ook een relaxkampeerstoel komen. Aangezien het wintersportseizoen nu achter de rug is zal het zomerseizoen weer zijn intrede doen bij TwinSeasons. Dus als u nog iets nodig heeft voor het kamperen. Breng eens een bezoek aan deze winkel. Het hoeft niet altijd bij de grote jongens gehaald te worden! Misschien loopt u hier wel tegen die lamp aan die u al tijdje zocht!

Ondertussen gaan de voorbereidingen voor onze tocht nog steeds door. Er wordt vervoer geregeld. Voor de Tour for Life tocht hebben we nu in ieder geval een transporter gergeld via Opel Liewes te Roden. De tickets zijn geboekt. Het zijn voornamelijk nog de logistieke dingen welke geregeld moeten worden en voor de overnachtingen tijdens de Tour. Er zijn vast nog wel wat dingen te regelen. Maar ik twijfel er niet aan dat het goed gaat komen. Het moet gewoon zo zijn dat als we daar zijn wij gaan fietsen!  En ons niet druk hoeven te maken om randzaken. Dat kost energie en die zullen we hard nodig hebben voor het fietsen.

Tijdens de Tour for Life zullen er een paar dingen erg belangrijk zijn!
Je moet zelf in orde zijn.
En je fiets moet in orde zijn!

Dat laatste is minstens zo belangrijk. Wat moet je zonder een goede fiets? Dat wordt dan lopen. En dat trekt mij dus helemaal niet! Gelukkig is mijn fiets hier in goede handen van de mechaniekers van BikeLife Roden. Dus tot en met de Tour for Life zal de fiets in goede staat zijn! En ik twijfel er niet aan dat de fiets deze tocht met gemak gaat volhouden!

Nu ik nog!!!!

 

Al met al is er nog genoeg te doen.

Trainen en fietsen. Rusten. Goed eten  en drinken.
Er mogen nog wel wat kilo’s af bij mij! Alles wat niet mee omhoog moet hoeft ook niet mee naar beneden. Dus heb ik meer rusttijd tijdens de afdaling. Alhoewel het toch altijd opletten blijft. De kop er bij moet houden. Tijdens de Amstel Gold Race werden we ook weer met de neus op de feiten gedrukt. In de afdaling van de Vaalserberg is er een renner tegen een wegmarkering gereden. Dat zag er niet echt fraai uit moet ik zeggen. En… Je hoeft zelf nog niet eens de schuldige te zijn. Je bent niet de enige op de weg. Een stuurfout van een ander en jij gaat!

Dit wil dus zeggen dat je moet blijven opletten. Stuur niet goed vast en een onverwachte hobbel in de weg… Je raad het al!
Het wordt wat!

We mogen …

Schreef ik een vorige keer dat het gewoon een goed voorjaar is om te fietsen.  Dat is het nog steeds! Dit is gewoon echt heerlijk fietsweer.
En dat blijkt ook wel uit de afgelegde kilometers in de maand maart. In die maand heb ik 1570 kilometer op de fiets gezeten.
Vorig jaar had ik al moeite om in een maand 1000 kilometer te doen. Maar goed ik moet ook wel!
Kan moeilijk mijn fiets 28 augustus uit de schuur pakken. Stof er af blazen en dan in de bus met dat ding naar Italië. Er moeten gewoon kilometers gemaakt worden!
En dat is met dit weer absoluut geen straf! Heerlijk gewoon…
Vandaag heb ik 136 kilometer gedaan en voor het eerst in kort/kort. De trouwe volgers en kenners weten nu wat dit betekend. Anders staat het in één van mijn vorige stukjes tekst!
Met het aantal kilometers van vandaag ben ik over de 10.000 op Strava geregistreerde kilometers gegaan!
Het eerste ritje was zaterdag 1 december 2012. De laatste, tot nu toe, dus vandaag.
Dit jaar heb ik nu 2.812,8 kilometer gefietst in 39 ritjes en hier heb ik 101 uur over gedaan. Rekenen maar zou ik zeggen!

In ieder geval ligt er al een goede basis voor de rest van het jaar en natuurlijk voor het einddoel. De Tour for Life 2014.
Afgelopen zondag hebben we met een groot deel van de TfL ploeg een stukkie gefietst. 8 van de 9 mannen waren aanwezig.
En voor het eerst samen fietsen dus. Het ging op zich redelijk goed. Beetje dom lullen onderweg. Is mij wel toevertrouwd natuurlijk.
Tijdens dat ritje bedacht ik me dat we over 5 maand precies afreizen naar Italië om daar de volgende dag dan te starten aan deze tocht!
Het komt langzaam sneller dichterbij! En we mogen starten. Officieel hebben we ons startbewijs binnen. Het minimum inlegbedrag is gehaald. Dus we moeten nu. Ik ook…

Dus al mijn en onze sponsoren die ons gesteund hebben om ons te zien lijden! Het is jullie gelukt…

Na deze rit hebben we wederom een teambespreking gehad. Hoe gaan we heen? Wie gaat met vliegtuig wie met de wagens?
En ook de teamkleding is de revue gepasseerd. We hebben ons tot 30 maart de tijd gegeven om shirtsponsoren te vinden.
Daarna gaat het designteam van de mogelijke leverancier hun fantasie los laten op het ontwerp. Ik ben benieuwd hoe het gaat worden.
Je moet ook rekening houden met de kleuren van de logo’s van de diverse sponsoren.
We zijn in ieder geval weer wat verder met alles om deze tocht heen!

Het is nu al april De maand van de klassiekers. De Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix, Onze eigen Nederlandse Amstel Gold Race en met als afsluiter Luik-Bastenaken-luik.
De Amstel Gold Race heeft een toerversie en daar doe ik ook aan mee. De 150 kilometer op de zaterdag fietsen en dan zondag kijken bij de profs hoe het echt moet.
Vorig jaar voor het eerst aan mee gedaan. En dat beviel goed. Het is natuurlijk ook afhankelijk van het weer. Maar het is gewoon leuk fietsen daar in Zuid-Limburg.
Vorige keer was het redelijk fris en werd het in de middag wat warmer. Laat dit weer deze lijn maar doortrekken tot en met de week na de Amstel! Komt mij wel goed uit.
Een weekje fietsen daar met mooi weer is geen straf! En dan op terras zitten ook niet natuurlijk…
Tot aan de AGR zal ik waarschijnlijk nog wel een paar ritjes doen. Komende zaterdag is de 100 mijl van Drenthe en een week later is de Kop van Drenthe toertocht.
Dus er staat nog wel wat op het programma. En ondertussen gewoon blijven fietsen. De afstanden worden langer. De intensiviteit wordt langzaam maar zeker opgevoerd.
De benen en lijf moet gaan wennen aan het fietsen. Meerdere dagen achtereen fietsen dan. Kijken hoe dat gaat! Zitvlees kweken! Zadeluren maken.
En natuurlijk moet er ook gerust worden. Moet je je rust op tijd pakken.
Joop Zoetemelk zei ooit: De tour win je in bed!
Het lichaam moet goed kunnen herstellen van de inspanningen. De spieren moeten herstellen. Dus na de inspanning maar een herstelshake nemen om het lichaam te helpen met het herstel.

Voor zo’n tocht als dit moet je echt wel wat doen. Maar je moet er ook dingen voor laten.
Misschien is dat nog wel moeilijker om te doen. Maar volgens mij ben ik op de goede weg om deze tocht tot een goed einde te volbrengen. En daar doe ik het voor. Daar doen wij het voor!
Er kunnen altijd onverwachte dingen gebeuren die roet in het eten gooien.
Gelukkig kan dat bij mij de blinde darm niet meer zijn. Maar dat geeft wel aan dat er altijd iets kan gebeuren.

Een ongeluk zit in een klein hoekje!

Laten we hopen dat ik en wij dat kleine hoekje niet bezoeken. Dat zou toch echt wel jammer zijn!

Het komt echt snel dichterbij nu. 31 augustus 2014!

 

Het wordt wat…