Reisdag 1…. Vliegen op Turijn

Eindelijk! De dag van vertrek. Lang naar toe geleefd en dan is hij er toch nog snel.
Alles ingepakt? Voldoende mee? Te laat. We zijn al in Turijn. De bus met spullen is ondertussen in Bardonecchia, de camper is ook ergens.   En morgen komt het residu van de fietsers aan in Italie.

De bus heeft enkele technische problemen gehad of heeft ze nog steeds. Maar hij is er. Dus de fietsen en materiaal ook.

Vanmorgen in de door garage Dorenbos beschikbaar gestelde bus richting schiphol vertrokken. Om 2 uur zou de vlucht gaan. Natuurlijk vertraging. Dus dat werd later.

Na een voorspoedige vlucht geland in Turijn en met de trein naar het centrum richting ons hotel voor de nacht. Waar we nu dus weer zijn na een gezellige avond op het terras. We hebben er lekker gegeten en goed gedronken. Kan ook andersom zijn…. We hebben wel wat last van onze nek.

Zoals Arno zei: Wat een mooie vrouwn… wat een k** stad.

Echt schoon is het hier niet. Echt niet dus.

Maar het is wel heerlijk om tot laat op terras te zitten eten en drinken. En met een boel onzinnig een zinnig gepraat. De sfeer zit er nu goed in. En daar gaat het om.

Tijdens de reis waren er natuurlijk ook al veel ander tour for Life deelnemers in het vliegtuig. Alwaar al wat kennis mee gemaakt is. We zijn natuurlijk goed herkenbaar als deelnemer aan de Tour for Life door onze mooie polo’s. Waarvoor onze dank aan Urban Network Solutions. Morgen eerst ontbijten en dan naar Bardonecchia. Daar zal het drukker en drukker worden. En hopelijk ook gezellig!

Het was niet een spannende dag. Wel inspannend. Morgen weer verder.

Pakavond…

Schreef ik vandaag over pakdag! Nou ik zal het je nog beter vertellen: het was pakavond.

Zoals gemeld zouden we om half 7 vanavond de bus inpakken met de spullen welke mee moeten naar Italië. Door omstandigheden werd dit al wat later dan gepland!
Alle spullen wat mee moest werd tentoon gesteld op straat. Gaat dat passen in die bus?
Na inpakken uitpakken inpakken uitpakken inpakken paste het eindelijk.

Het scheelt in ieder geval dat er minder mee terug komt dan er heen gaat! Denk je dat vrouwen een boel rommel mee kunnen nemen. Kerels kunnen er ook wat van!
Veel beter zelfs.. Of zou de bus aan de te kleine kant zijn?

Al met al het zit er in! Het is onderweg!

Vanavond waren er een aantal mensen om de ploeg al het goede te wensen. Ook enkele oud deelnemers waren er met hun sterke verhalen! 😉

Het doet ons goed dat een ieder toch meeleeft met deze ploeg. Oftewel het zooitje ongeregeld zoals ik het noem.

Het doet ons goed dat velen mee leven. We gaan er een leuke week van maken met hopelijk voor een ieder een goede afloop!
We hebben er zin in!

Pakdag!!!

Nee!  Geen sinterklaas gedoe of iets  met zwarte Pieten (of mogen we die nu niet meer zo noemen?) Onzinnig gedoe!

Vandaag is het inpakdag voor het team Fietsers Zonder Grenzen. Vanavond om ongeveer 18:30 uur zullen alle fietsen en spullen
in de bus (beschikbaar gesteld door Opel Liewes Roden) worden geladen. Maria en Roy zullen dan met dit kostbaar goed de reis beginnen naar Bardonecchia. Hier zullen ze vrijdagavond aankomen!
De begeleiding, te weten Sjoerd Broers, Binne van Veen en Henk Cazemier, gaan vrijdag in de camper die kant op! En deze zullen zaterdag op de plaats van bestemming arriveren. De oplettende lezer mist een naam en ziet een andere naam staan in dit stukje over de begeleiding. Jan Giezen kan door medische omstandigheden jammer genoeg niet mee! Ook nog maar weer via dit bericht: Jan Van harte beterschap! Goed en spoedig herstel.
Gelukkig is Sjoerd bereid gevonden om deze plek op te vullen waarvoor natuurlijk namens de hele ploeg DANK! Want de begeleiding is zeer belangrijk voor ons….

Het grootste deel van de courerus gaat vrijdag vliegen vanaf Schiphol naar Turijn! Taxi Dorenbos heeft een personen bus beschikbaar gesteld voor het vervoer. Dank!
En op zaterdag gaan er nog een tweetal fietsers per vliegtuig die kant op! Dan zijn we hopelijk zaterdagavond als team compleet in Bardonecchia.
Zondag brand het koersgeweld los!
Ik zal proberen om dagelijks een update op deze site te plaatsen omtrent het wel en wee van de ploeg en de rest van het gebeuren. en natuurlijk het koersverloop! Dus houd deze site in de gaten en dan zullen er vast nieuwe zinnige en onzinnige verhalen en fabels tevoorschijn komen.
Eén ding staat vast: WIJ hebben er allemaal zin in!

Vandaag dus inpakdag. Dat wil dus ook zeggen alles tig x controleren of het in de koffer of tas zit. Heb ik alles? Mis ik niets? Het voordeel is dat als je het niet mee hebt je het ook niet kan gebruiken, Als het dan maar niet iets is wat noodzakelijk is. De fiets niet vergeten? Schoenen sokken broeken shirts ondershirts helm bril beenstukken regenjack overschoenen colletje helmmuts handschoenen kort handschoenen lang euh….

Dan nog wat moet ik mee aan ander spul. Kleren handdoeken toiletspul euh..
Geld en plastic kaartje moet ook maar mee! Just in case.

Dan het slaapgedeelte! Luchtbed en slaapzak welke keurig door een sponsor Twinseasons bij mij geleverd zijn! Dit gaat voor een goede nachtrust zorgen. Is ook noodzakelijk!!!
En van dat zelfde bedrijf komt natuurlijk mijn al veel genoemde relax stoel om heerlijk in bij te komen van de inspanningen van die dag!

Met ander woorden: Ik heb nog genoeg te doen vandaag.

Voor nu dan even een minder kort woordje tot jullie allen.
Vanaf vandaag zal er dan ook een dagelijkse poging worden gedaan om jullie via dit medium op de hoogte te houden. Dit geldt natuurlijk ook voor de volgers van mijn teamgenoten en andere geintresseerden.

Jullie zijn van harte welkom op deze site!

Tot slot wil ik voordat de trip begint al mijn sponsoren natuurlijk hartelijk danken voor jullie gulle gift en inzet om deze tocht voor mij en mijn teamgenoten tot een succes te maken.
Artsen Zonder Grenzen kan deze steun goed gebruiken. Ook namens deze organisatie dank ik jullie voor dit!

Ook wil ik BikeLife Roden bedanken voor hun inzet met betrekking tot het prepareren van mijn fiets. Het vakkundig oplossen van kleine probleempjes en reparaties. Het verstrekken van koffie en het aanhoren van mijn prietpraat en gezeur!
Want het is wel duidelijk dat niet alleen ik goed moet zijn. maar ook de fiets!
Alex, Bart, Guido, Johan en Wil bedankt voor jullie inzet!!!!

Het enige nadeel met de fiets welke ik heb is nu wel dat dat het probleem niet kan zijn!

Nu kunnen we echt aftellen. Nog 1 nachtje slapen voordat de reis echt begint!
Het wordt wat…

 

Het mekka der klimgeiten!

Schreef ik vorige keer dat al mijn teamgenoten op vakantie en trainingskamp gingen en gaan moest ik er zelf natuurlijk ook aan geloven.
Ik ben ooit wel eens een bult opgefietst maar nog nooit een echte alpencol. Moest toch maar eens gebeuren voordat de tocht der tochten begint.

Mijn teamgenoot Roy had me een aantal week geleden al gevraagd of ik mee wou op “trainingskamp” in de echte bergen.
Eerst was Oostenrijk de bestemming maar vanwege het ontbreken van mooi weer werd dit toch Jausiers in de Zuid Franse Alpen!
Volgens de kenners en de ervaren bergfietsers het Mekka der Klimgeiten. Nu denk ik bij klimgeiten direct aan die lichte mannetjes welke
licht dansend op de pedalen naar boven fladderen! Dat zag ik mij zelf nog niet zo snel doen op die manier…

Het reisje moest in eerste instantie nog maar in alle stilte vorm krijgen. Dit in verband met anders weer verkeerd ingevulde “Whereabouts”.
Het is natuurlijk al bekend hoe dit gaat. Als voorbeeld hebben we een aantal jaar geleden de affaire Rasmussen gehad.
Volgens zijn whereabouts zat hij in Mexico (volgens mij) en bleek dat hij in Italië aan het trainen was. Was dus een probleempje. En niet alleen voor hem!

Gelukkig heb ik dit probleem weten te voorkomen en zijn we dus afgereisd naar Jausiers. Dinsdagavond arriveerden we bij ons verblijf.
Er werd ons al verteld dat het die dag erg koud was geweest op de top van Col de la Cayolle. Oftewel temperaturen van onder het vriespunt en sneeuw!
Dan weet je dat je ook direct in de bergen zit en dat het weer in vrij korte tijd kan omslaan. Dus voorbereid op ook kou en regen op pad gaan!

Op de woensdag hebben we de fiets maar gepakt en eerst richting een andere ploeggenoot gefietst. Bert zat op de camping buiten Barcelonette.
Op de weg daar naar toe bleek wel dat die bulten daar erg hoog zijn! Echte dikke bulten! Op de camping was duidelijk te merken dat Bert niet geheel op de
hoogte was van het volledige bezoek wat hem daar bezocht! Dit gezien zijn verbazing. Hij was toch op de hoogte gesteld door middel van een sms van Roy: Tijd voor een Baakie op de koffie!
BertRoy

Dat maakte het ook weer leuk.

Met ons 3 zijn we dan richting col de la Bonette gefietst en in Jausiers aan de klim begonnen. Mijn vuurdoop in de echte bergen!
Al snel bleek dat de overige 2 mij iets veel te hard omhoog gingen en heb ze verstandig als ik ben dan ook maar laten gaan.
Op 2 km hoogte hebben we gezamenlijk nog wat gedronken en daarna is Bert weer terug gegaan naar de camping. De volgende dag was voor hem weer de thuisreis aanstaande.
Dus het inpakken en weg wezen voorbereiden…

Met ons 2 zijn we wel verder omhoog gefietst. Roy iets veel sneller dan ik. De top ligt op 2802 meter hoogte. Dit blijkt dan ook de hoogst befietsbare, over asfalt, in Frankrijk te zijn!
Dus direct ook maar de goede klim uitgekozen. De laatste meters op de Cime de la Bonette had ik het effe moeilijk. Maar … Bonette

Ik ben boven gekomen.

Het viel me in ieder geval niet tegen. Echt meevallen deed het ook niet. Volgens Roy was er niet veel aan de hand met me daar boven.
Ik stond direct alweer vrolijk te lullen met een aantal aanwezigen daar.

Het is wel wennen dat omhoog fietsen. Wat kan je wel en wat kan je niet. Dat laatste merk je wel snel genoeg. Je komt er wel achter.
Je ziet het getalletje welke je hartslag aangeeft te snel in die getallen terecht komen waarvan je denkt. Nu effe iets rustiger aan! Ritme vinden.
In je cadans en ademhaling. In de loop van de week ging dat steeds beter!

Wat voor mij dan ook nieuw was is dan natuurlijk het afdalen. Het tijdig afremmen voor de bochten. Deze niet te krap of te ruim nemen. Je bent niet de enige op de weg.
Wel aparte ervaring dat je de auto’s voorbij gaat. Ze gaan dan ook keurig aan de kant en laten je passeren. Je gaat nu eenmaal wat makkelijker naar beneden dan de meeste auto’s.
Gelukkig had ik de remmen nog laten controleren en de remblokken laten vervangen door de mechaniekers van BikeLife Roden en kon ook met vol vertrouwen deze gebruiken. Gelukkig wel!

De volgende dagen hebben we daar in heerlijk weer kunnen fietsen. Heerlijk zonnetje en temperatuur! Ook het klimmen ging me steeds beter af en kreeg ik er ook nog lol in.
Rustig naar boven peddelen. Beetje om je heen kijken waar je fietst. Moet toch eerlijk zeggen dat de klim van de Allos Col d’Allos een mooie ervaring was wat dat betreft.
Je fietst over een zeer bochtig parkoers en je weet niet wat je na de volgende bocht tegen gaat komen. En naast je is er een redelijke afgrond. Dus uitkijken bij het dalen.
Maar een erg prettige klim om te doen. Door een mooi stukje Frankrijk. Tijdens de klim ben je ook nog verkeersregelaar. Achteropkomend verkeer waarschuw je voor tegemoetkomend verkeer.
Nu effe niet inhalen! Hand uit als teken dat ze moeten wachten…

En wat hoort er dan ook nog meer bij als je gaat fietsen. Heerlijk in de zon op terrasje zitten genieten. Kopje koffie er bij en beetje kijken wat er allemaal gebeurt in dit dorp.
terras Barcelonette
En wat doen ze daar anders dan Petanque. Oftewel zoals de meeste Nederlanders zeggen “jeu de boules”

Al met al hebben we daar 5 dagen gefietst. Heerlijk om te doen. En gelukkig vond ik het omhoog fietsen ook nog leuk werk om te doen.
Stel je eens voor zeg dat dat niet het geval zou zijn! Dan zou ik straks toch wel klein probleempje hebben! Nu zal het nog steeds niet makkelijk worden maar ik weet
nu wat het is om in de bergen te fietsen. Maar goed… Ik zal nog steeds moeten trappen om boven te komen. En het weer is ook erg belangrijk! Mag wel lekker temperatuurtje zijn met zon!
Dit beviel mij wel.

 

 

supersauzecayolle

 

 

 

 
Weer terug in Nederland een paar keer op de MTB gezeten want de volgende uitdaging stond ons alweer te wachten. De Veldslag om Norg.
Een 100 km lange toertocht op de MTB welke dit jaar voor het eerst werd verreden. Ook dit was weer een positieve ervaring. Erg leuke en mooie tocht.
Gelukkig had het de nacht ervoor niet zachtjes geregend. En de ochtend van de start ook niet. Dat had tot gevolg dat er op bepaalde stukken van het parkoers het er bepaald niet droog bij lagen!
In ieder geval zorgde het er voor dat het geen stoffige bedoeling werd.
Ondanks mijn 3 tuimelpartijen zonder erg was het een mooie rit! Deze tocht is zeker voor herhaling vatbaar. Met ruim 600 man tegelijk weg en succes!

Misschien komend weekend nog een MTB tocht in Zevenhuizen rijden. Deze week zeker nog wat km op het asfalt maken! Kijken of ik aan de 10.000 km kom voordat de tocht van start gaat!

Nog een 20 dagen te gaan!

Het wordt wat…