Het mekka der klimgeiten!

Schreef ik vorige keer dat al mijn teamgenoten op vakantie en trainingskamp gingen en gaan moest ik er zelf natuurlijk ook aan geloven.
Ik ben ooit wel eens een bult opgefietst maar nog nooit een echte alpencol. Moest toch maar eens gebeuren voordat de tocht der tochten begint.

Mijn teamgenoot Roy had me een aantal week geleden al gevraagd of ik mee wou op “trainingskamp” in de echte bergen.
Eerst was Oostenrijk de bestemming maar vanwege het ontbreken van mooi weer werd dit toch Jausiers in de Zuid Franse Alpen!
Volgens de kenners en de ervaren bergfietsers het Mekka der Klimgeiten. Nu denk ik bij klimgeiten direct aan die lichte mannetjes welke
licht dansend op de pedalen naar boven fladderen! Dat zag ik mij zelf nog niet zo snel doen op die manier…

Het reisje moest in eerste instantie nog maar in alle stilte vorm krijgen. Dit in verband met anders weer verkeerd ingevulde “Whereabouts”.
Het is natuurlijk al bekend hoe dit gaat. Als voorbeeld hebben we een aantal jaar geleden de affaire Rasmussen gehad.
Volgens zijn whereabouts zat hij in Mexico (volgens mij) en bleek dat hij in Italië aan het trainen was. Was dus een probleempje. En niet alleen voor hem!

Gelukkig heb ik dit probleem weten te voorkomen en zijn we dus afgereisd naar Jausiers. Dinsdagavond arriveerden we bij ons verblijf.
Er werd ons al verteld dat het die dag erg koud was geweest op de top van Col de la Cayolle. Oftewel temperaturen van onder het vriespunt en sneeuw!
Dan weet je dat je ook direct in de bergen zit en dat het weer in vrij korte tijd kan omslaan. Dus voorbereid op ook kou en regen op pad gaan!

Op de woensdag hebben we de fiets maar gepakt en eerst richting een andere ploeggenoot gefietst. Bert zat op de camping buiten Barcelonette.
Op de weg daar naar toe bleek wel dat die bulten daar erg hoog zijn! Echte dikke bulten! Op de camping was duidelijk te merken dat Bert niet geheel op de
hoogte was van het volledige bezoek wat hem daar bezocht! Dit gezien zijn verbazing. Hij was toch op de hoogte gesteld door middel van een sms van Roy: Tijd voor een Baakie op de koffie!
BertRoy

Dat maakte het ook weer leuk.

Met ons 3 zijn we dan richting col de la Bonette gefietst en in Jausiers aan de klim begonnen. Mijn vuurdoop in de echte bergen!
Al snel bleek dat de overige 2 mij iets veel te hard omhoog gingen en heb ze verstandig als ik ben dan ook maar laten gaan.
Op 2 km hoogte hebben we gezamenlijk nog wat gedronken en daarna is Bert weer terug gegaan naar de camping. De volgende dag was voor hem weer de thuisreis aanstaande.
Dus het inpakken en weg wezen voorbereiden…

Met ons 2 zijn we wel verder omhoog gefietst. Roy iets veel sneller dan ik. De top ligt op 2802 meter hoogte. Dit blijkt dan ook de hoogst befietsbare, over asfalt, in Frankrijk te zijn!
Dus direct ook maar de goede klim uitgekozen. De laatste meters op de Cime de la Bonette had ik het effe moeilijk. Maar … Bonette

Ik ben boven gekomen.

Het viel me in ieder geval niet tegen. Echt meevallen deed het ook niet. Volgens Roy was er niet veel aan de hand met me daar boven.
Ik stond direct alweer vrolijk te lullen met een aantal aanwezigen daar.

Het is wel wennen dat omhoog fietsen. Wat kan je wel en wat kan je niet. Dat laatste merk je wel snel genoeg. Je komt er wel achter.
Je ziet het getalletje welke je hartslag aangeeft te snel in die getallen terecht komen waarvan je denkt. Nu effe iets rustiger aan! Ritme vinden.
In je cadans en ademhaling. In de loop van de week ging dat steeds beter!

Wat voor mij dan ook nieuw was is dan natuurlijk het afdalen. Het tijdig afremmen voor de bochten. Deze niet te krap of te ruim nemen. Je bent niet de enige op de weg.
Wel aparte ervaring dat je de auto’s voorbij gaat. Ze gaan dan ook keurig aan de kant en laten je passeren. Je gaat nu eenmaal wat makkelijker naar beneden dan de meeste auto’s.
Gelukkig had ik de remmen nog laten controleren en de remblokken laten vervangen door de mechaniekers van BikeLife Roden en kon ook met vol vertrouwen deze gebruiken. Gelukkig wel!

De volgende dagen hebben we daar in heerlijk weer kunnen fietsen. Heerlijk zonnetje en temperatuur! Ook het klimmen ging me steeds beter af en kreeg ik er ook nog lol in.
Rustig naar boven peddelen. Beetje om je heen kijken waar je fietst. Moet toch eerlijk zeggen dat de klim van de Allos Col d’Allos een mooie ervaring was wat dat betreft.
Je fietst over een zeer bochtig parkoers en je weet niet wat je na de volgende bocht tegen gaat komen. En naast je is er een redelijke afgrond. Dus uitkijken bij het dalen.
Maar een erg prettige klim om te doen. Door een mooi stukje Frankrijk. Tijdens de klim ben je ook nog verkeersregelaar. Achteropkomend verkeer waarschuw je voor tegemoetkomend verkeer.
Nu effe niet inhalen! Hand uit als teken dat ze moeten wachten…

En wat hoort er dan ook nog meer bij als je gaat fietsen. Heerlijk in de zon op terrasje zitten genieten. Kopje koffie er bij en beetje kijken wat er allemaal gebeurt in dit dorp.
terras Barcelonette
En wat doen ze daar anders dan Petanque. Oftewel zoals de meeste Nederlanders zeggen “jeu de boules”

Al met al hebben we daar 5 dagen gefietst. Heerlijk om te doen. En gelukkig vond ik het omhoog fietsen ook nog leuk werk om te doen.
Stel je eens voor zeg dat dat niet het geval zou zijn! Dan zou ik straks toch wel klein probleempje hebben! Nu zal het nog steeds niet makkelijk worden maar ik weet
nu wat het is om in de bergen te fietsen. Maar goed… Ik zal nog steeds moeten trappen om boven te komen. En het weer is ook erg belangrijk! Mag wel lekker temperatuurtje zijn met zon!
Dit beviel mij wel.

 

 

supersauzecayolle

 

 

 

 
Weer terug in Nederland een paar keer op de MTB gezeten want de volgende uitdaging stond ons alweer te wachten. De Veldslag om Norg.
Een 100 km lange toertocht op de MTB welke dit jaar voor het eerst werd verreden. Ook dit was weer een positieve ervaring. Erg leuke en mooie tocht.
Gelukkig had het de nacht ervoor niet zachtjes geregend. En de ochtend van de start ook niet. Dat had tot gevolg dat er op bepaalde stukken van het parkoers het er bepaald niet droog bij lagen!
In ieder geval zorgde het er voor dat het geen stoffige bedoeling werd.
Ondanks mijn 3 tuimelpartijen zonder erg was het een mooie rit! Deze tocht is zeker voor herhaling vatbaar. Met ruim 600 man tegelijk weg en succes!

Misschien komend weekend nog een MTB tocht in Zevenhuizen rijden. Deze week zeker nog wat km op het asfalt maken! Kijken of ik aan de 10.000 km kom voordat de tocht van start gaat!

Nog een 20 dagen te gaan!

Het wordt wat…

6 Replies to “Het mekka der klimgeiten!”

  1. strak pakkie Rob!
    Pas je wel even op met dat zwaaien met je fiets! Er kunnen nog ongelukken gebeuren!
    Bovendien moet je dan op zoek naar een andere fiets. Of BikeLife Roden die nog op tijd kan leveren …

  2. Het wordt nu serieus. Aan de voorbereiding kan het niet liggen volgens mij. Laat je nog even een 10.000 km beurt uitvoeren aan je zelf?

  3. Knap man Rob. Niet lullen maar poetsen. En dat gebeurt en gaat straks voor het wereldzicht gebeuren. Ik hoop en verwacht dat je gezond weer terug komt op het nest Noordenveld. Als je vallen wilt doe het dan hier. Wil je kort door de bocht doe het ook hier. Wil je vallen en opstaan dan heb je hier de beste kansen om op te staan en verer te koersen. Duss. Ik hou je in de koers.
    En wat schrijf je leuke betrokken stukjes Rob. Hasta la pasta en succes.

  4. Time flies! Morgen al naar Bella Italia voor de start van deze topprestatie! Heel veel succes en plezier voor jou en je team! Niet te hard van die bergen sjezen!! Groetjes Linda

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.