Dag 3. De eerste etappe…

Eindelijk dan. De dag van de start.

Bij het ontwaken zegt Raymond. Ik ben nu al kapot maar gelukkig hebben we morgen een echte etappe. Dag 1 moest nog beginnen.
Smorgens vroeg wakker en dan de laatste voorbereidingen treffen.
Fietskleding aan , eten voor overdag en drinken regelen.
Een gezamelijke start. Ploeg voor ploeg starten. Wij eindelijk ook op pad. Werd nog een teamfoto genomen. Daarna op de fietsen starten.
Net als in de tour de france was vanuit de start de eerste demarage ook een feit. Klaas was weg. Na 20 meter vroeg Erik al of dit ook al de klim was. Ja dus.
Bovenop de Echelle op elkaar gewacht. Gezamenlijk naar beneden gegaan. Daarna volgde de klim van de Lauteret. Bovenop werd er weer gewacht tot het team compleet was. Behalve erik was een ieder er. Toch besloten om gezamenlijk te gaan dalen. Dat gezamenlijk duurde een paar 100 meter en de groep lag alweer uit elkaar. Tijdens deze afdaling kwamen we door een aantal tunnels. Verlichting was wel een bijna noodzakelijk kwaad. Maar we zijn er veilig doorheen gekomen.
Na deze afdaling begon de slotklim naar de top van de nederlandse berg. Veel over gehoord natuurlijk. Zelf nooit omhoog gefietst. Dus dit werd mijn vuurdoop op de Alp.
Pfff… niet echt eenvoudig deze bult. Ik ben vrij rustig omhoog gefietst. Niet te gek doen. Er komen nog 7 dagen. Het viel me niet mee. Percentages van boven de 8% continu met uitschieters naar 12. Het voelde op sommige stukken wel wat steiler. Een berg waar je niet te hard van stapel moet lopen. Want hij wordt er niet eenvoudiger op. Maar ik ben weer heelhuids boven gekomen. Moest 1x van de fiets af omdat de ketting er naast liep. Net op het moment dat ik naar het grote blad schakelde om een van mijn fabuleuze eindspurts in te zetten. Dat ging dus effe niet door. Daarna in rap tempo de finish overschreden.
Bovenop nog een heerlijke massage gekregen. En met Arno rustig naar beneden gefietst.
Op de camping stonden de tenten keurig al opgezet. Tenten inrichten. Nog een gezamelijke meeting gehad. Daarna onder de wol voor de 2e etappe. De Koninginnerit….

Reisdag 2 Turijn Bardonecchia…

Na een goede nacht in het hotel. Alhoewel er wel wat werd omgezaagd door de fietsmaat uit Norg toch nog geslapen.
Ontbijtje genuttigd en in de taxi naar het station. Alwaar we de trein naar Bardonecchia hebben genomen. Anderhalf uur later waren we in het startdorp. Ik zelf heb nog geslapen in de trein. Gezien het antal stops welke ik gemist heb. Rust pakken waar het kan!
Roy en Maria waren die avond er voor al aangekomen. Gezamenlijk een lunch genomen. Een aantal zijn gaan fietsen en anderen zijn gaan nietsen. De camper en de begeleiding kwam zaterdag ook aan. En als laatsten kwamen erik en Klaas. Net op tijd voor het eten. De voorbereidingen voor de dag van de start werden getroffen. Welke tassen waar en hoe en wat gaan we het doen.
’s-Avonds nog een meeting gehad met alle deelnemers en vrijwilligers. Daarna snel slapen. Als dat kan tenminste met dat gesnurk allemaal.

Reisdag 1…. Vliegen op Turijn

Eindelijk! De dag van vertrek. Lang naar toe geleefd en dan is hij er toch nog snel.
Alles ingepakt? Voldoende mee? Te laat. We zijn al in Turijn. De bus met spullen is ondertussen in Bardonecchia, de camper is ook ergens.   En morgen komt het residu van de fietsers aan in Italie.

De bus heeft enkele technische problemen gehad of heeft ze nog steeds. Maar hij is er. Dus de fietsen en materiaal ook.

Vanmorgen in de door garage Dorenbos beschikbaar gestelde bus richting schiphol vertrokken. Om 2 uur zou de vlucht gaan. Natuurlijk vertraging. Dus dat werd later.

Na een voorspoedige vlucht geland in Turijn en met de trein naar het centrum richting ons hotel voor de nacht. Waar we nu dus weer zijn na een gezellige avond op het terras. We hebben er lekker gegeten en goed gedronken. Kan ook andersom zijn…. We hebben wel wat last van onze nek.

Zoals Arno zei: Wat een mooie vrouwn… wat een k** stad.

Echt schoon is het hier niet. Echt niet dus.

Maar het is wel heerlijk om tot laat op terras te zitten eten en drinken. En met een boel onzinnig een zinnig gepraat. De sfeer zit er nu goed in. En daar gaat het om.

Tijdens de reis waren er natuurlijk ook al veel ander tour for Life deelnemers in het vliegtuig. Alwaar al wat kennis mee gemaakt is. We zijn natuurlijk goed herkenbaar als deelnemer aan de Tour for Life door onze mooie polo’s. Waarvoor onze dank aan Urban Network Solutions. Morgen eerst ontbijten en dan naar Bardonecchia. Daar zal het drukker en drukker worden. En hopelijk ook gezellig!

Het was niet een spannende dag. Wel inspannend. Morgen weer verder.

Pakavond…

Schreef ik vandaag over pakdag! Nou ik zal het je nog beter vertellen: het was pakavond.

Zoals gemeld zouden we om half 7 vanavond de bus inpakken met de spullen welke mee moeten naar Italië. Door omstandigheden werd dit al wat later dan gepland!
Alle spullen wat mee moest werd tentoon gesteld op straat. Gaat dat passen in die bus?
Na inpakken uitpakken inpakken uitpakken inpakken paste het eindelijk.

Het scheelt in ieder geval dat er minder mee terug komt dan er heen gaat! Denk je dat vrouwen een boel rommel mee kunnen nemen. Kerels kunnen er ook wat van!
Veel beter zelfs.. Of zou de bus aan de te kleine kant zijn?

Al met al het zit er in! Het is onderweg!

Vanavond waren er een aantal mensen om de ploeg al het goede te wensen. Ook enkele oud deelnemers waren er met hun sterke verhalen! 😉

Het doet ons goed dat een ieder toch meeleeft met deze ploeg. Oftewel het zooitje ongeregeld zoals ik het noem.

Het doet ons goed dat velen mee leven. We gaan er een leuke week van maken met hopelijk voor een ieder een goede afloop!
We hebben er zin in!

Pakdag!!!

Nee!  Geen sinterklaas gedoe of iets  met zwarte Pieten (of mogen we die nu niet meer zo noemen?) Onzinnig gedoe!

Vandaag is het inpakdag voor het team Fietsers Zonder Grenzen. Vanavond om ongeveer 18:30 uur zullen alle fietsen en spullen
in de bus (beschikbaar gesteld door Opel Liewes Roden) worden geladen. Maria en Roy zullen dan met dit kostbaar goed de reis beginnen naar Bardonecchia. Hier zullen ze vrijdagavond aankomen!
De begeleiding, te weten Sjoerd Broers, Binne van Veen en Henk Cazemier, gaan vrijdag in de camper die kant op! En deze zullen zaterdag op de plaats van bestemming arriveren. De oplettende lezer mist een naam en ziet een andere naam staan in dit stukje over de begeleiding. Jan Giezen kan door medische omstandigheden jammer genoeg niet mee! Ook nog maar weer via dit bericht: Jan Van harte beterschap! Goed en spoedig herstel.
Gelukkig is Sjoerd bereid gevonden om deze plek op te vullen waarvoor natuurlijk namens de hele ploeg DANK! Want de begeleiding is zeer belangrijk voor ons….

Het grootste deel van de courerus gaat vrijdag vliegen vanaf Schiphol naar Turijn! Taxi Dorenbos heeft een personen bus beschikbaar gesteld voor het vervoer. Dank!
En op zaterdag gaan er nog een tweetal fietsers per vliegtuig die kant op! Dan zijn we hopelijk zaterdagavond als team compleet in Bardonecchia.
Zondag brand het koersgeweld los!
Ik zal proberen om dagelijks een update op deze site te plaatsen omtrent het wel en wee van de ploeg en de rest van het gebeuren. en natuurlijk het koersverloop! Dus houd deze site in de gaten en dan zullen er vast nieuwe zinnige en onzinnige verhalen en fabels tevoorschijn komen.
Eén ding staat vast: WIJ hebben er allemaal zin in!

Vandaag dus inpakdag. Dat wil dus ook zeggen alles tig x controleren of het in de koffer of tas zit. Heb ik alles? Mis ik niets? Het voordeel is dat als je het niet mee hebt je het ook niet kan gebruiken, Als het dan maar niet iets is wat noodzakelijk is. De fiets niet vergeten? Schoenen sokken broeken shirts ondershirts helm bril beenstukken regenjack overschoenen colletje helmmuts handschoenen kort handschoenen lang euh….

Dan nog wat moet ik mee aan ander spul. Kleren handdoeken toiletspul euh..
Geld en plastic kaartje moet ook maar mee! Just in case.

Dan het slaapgedeelte! Luchtbed en slaapzak welke keurig door een sponsor Twinseasons bij mij geleverd zijn! Dit gaat voor een goede nachtrust zorgen. Is ook noodzakelijk!!!
En van dat zelfde bedrijf komt natuurlijk mijn al veel genoemde relax stoel om heerlijk in bij te komen van de inspanningen van die dag!

Met ander woorden: Ik heb nog genoeg te doen vandaag.

Voor nu dan even een minder kort woordje tot jullie allen.
Vanaf vandaag zal er dan ook een dagelijkse poging worden gedaan om jullie via dit medium op de hoogte te houden. Dit geldt natuurlijk ook voor de volgers van mijn teamgenoten en andere geintresseerden.

Jullie zijn van harte welkom op deze site!

Tot slot wil ik voordat de trip begint al mijn sponsoren natuurlijk hartelijk danken voor jullie gulle gift en inzet om deze tocht voor mij en mijn teamgenoten tot een succes te maken.
Artsen Zonder Grenzen kan deze steun goed gebruiken. Ook namens deze organisatie dank ik jullie voor dit!

Ook wil ik BikeLife Roden bedanken voor hun inzet met betrekking tot het prepareren van mijn fiets. Het vakkundig oplossen van kleine probleempjes en reparaties. Het verstrekken van koffie en het aanhoren van mijn prietpraat en gezeur!
Want het is wel duidelijk dat niet alleen ik goed moet zijn. maar ook de fiets!
Alex, Bart, Guido, Johan en Wil bedankt voor jullie inzet!!!!

Het enige nadeel met de fiets welke ik heb is nu wel dat dat het probleem niet kan zijn!

Nu kunnen we echt aftellen. Nog 1 nachtje slapen voordat de reis echt begint!
Het wordt wat…

 

Het mekka der klimgeiten!

Schreef ik vorige keer dat al mijn teamgenoten op vakantie en trainingskamp gingen en gaan moest ik er zelf natuurlijk ook aan geloven.
Ik ben ooit wel eens een bult opgefietst maar nog nooit een echte alpencol. Moest toch maar eens gebeuren voordat de tocht der tochten begint.

Mijn teamgenoot Roy had me een aantal week geleden al gevraagd of ik mee wou op “trainingskamp” in de echte bergen.
Eerst was Oostenrijk de bestemming maar vanwege het ontbreken van mooi weer werd dit toch Jausiers in de Zuid Franse Alpen!
Volgens de kenners en de ervaren bergfietsers het Mekka der Klimgeiten. Nu denk ik bij klimgeiten direct aan die lichte mannetjes welke
licht dansend op de pedalen naar boven fladderen! Dat zag ik mij zelf nog niet zo snel doen op die manier…

Het reisje moest in eerste instantie nog maar in alle stilte vorm krijgen. Dit in verband met anders weer verkeerd ingevulde “Whereabouts”.
Het is natuurlijk al bekend hoe dit gaat. Als voorbeeld hebben we een aantal jaar geleden de affaire Rasmussen gehad.
Volgens zijn whereabouts zat hij in Mexico (volgens mij) en bleek dat hij in Italië aan het trainen was. Was dus een probleempje. En niet alleen voor hem!

Gelukkig heb ik dit probleem weten te voorkomen en zijn we dus afgereisd naar Jausiers. Dinsdagavond arriveerden we bij ons verblijf.
Er werd ons al verteld dat het die dag erg koud was geweest op de top van Col de la Cayolle. Oftewel temperaturen van onder het vriespunt en sneeuw!
Dan weet je dat je ook direct in de bergen zit en dat het weer in vrij korte tijd kan omslaan. Dus voorbereid op ook kou en regen op pad gaan!

Op de woensdag hebben we de fiets maar gepakt en eerst richting een andere ploeggenoot gefietst. Bert zat op de camping buiten Barcelonette.
Op de weg daar naar toe bleek wel dat die bulten daar erg hoog zijn! Echte dikke bulten! Op de camping was duidelijk te merken dat Bert niet geheel op de
hoogte was van het volledige bezoek wat hem daar bezocht! Dit gezien zijn verbazing. Hij was toch op de hoogte gesteld door middel van een sms van Roy: Tijd voor een Baakie op de koffie!
BertRoy

Dat maakte het ook weer leuk.

Met ons 3 zijn we dan richting col de la Bonette gefietst en in Jausiers aan de klim begonnen. Mijn vuurdoop in de echte bergen!
Al snel bleek dat de overige 2 mij iets veel te hard omhoog gingen en heb ze verstandig als ik ben dan ook maar laten gaan.
Op 2 km hoogte hebben we gezamenlijk nog wat gedronken en daarna is Bert weer terug gegaan naar de camping. De volgende dag was voor hem weer de thuisreis aanstaande.
Dus het inpakken en weg wezen voorbereiden…

Met ons 2 zijn we wel verder omhoog gefietst. Roy iets veel sneller dan ik. De top ligt op 2802 meter hoogte. Dit blijkt dan ook de hoogst befietsbare, over asfalt, in Frankrijk te zijn!
Dus direct ook maar de goede klim uitgekozen. De laatste meters op de Cime de la Bonette had ik het effe moeilijk. Maar … Bonette

Ik ben boven gekomen.

Het viel me in ieder geval niet tegen. Echt meevallen deed het ook niet. Volgens Roy was er niet veel aan de hand met me daar boven.
Ik stond direct alweer vrolijk te lullen met een aantal aanwezigen daar.

Het is wel wennen dat omhoog fietsen. Wat kan je wel en wat kan je niet. Dat laatste merk je wel snel genoeg. Je komt er wel achter.
Je ziet het getalletje welke je hartslag aangeeft te snel in die getallen terecht komen waarvan je denkt. Nu effe iets rustiger aan! Ritme vinden.
In je cadans en ademhaling. In de loop van de week ging dat steeds beter!

Wat voor mij dan ook nieuw was is dan natuurlijk het afdalen. Het tijdig afremmen voor de bochten. Deze niet te krap of te ruim nemen. Je bent niet de enige op de weg.
Wel aparte ervaring dat je de auto’s voorbij gaat. Ze gaan dan ook keurig aan de kant en laten je passeren. Je gaat nu eenmaal wat makkelijker naar beneden dan de meeste auto’s.
Gelukkig had ik de remmen nog laten controleren en de remblokken laten vervangen door de mechaniekers van BikeLife Roden en kon ook met vol vertrouwen deze gebruiken. Gelukkig wel!

De volgende dagen hebben we daar in heerlijk weer kunnen fietsen. Heerlijk zonnetje en temperatuur! Ook het klimmen ging me steeds beter af en kreeg ik er ook nog lol in.
Rustig naar boven peddelen. Beetje om je heen kijken waar je fietst. Moet toch eerlijk zeggen dat de klim van de Allos Col d’Allos een mooie ervaring was wat dat betreft.
Je fietst over een zeer bochtig parkoers en je weet niet wat je na de volgende bocht tegen gaat komen. En naast je is er een redelijke afgrond. Dus uitkijken bij het dalen.
Maar een erg prettige klim om te doen. Door een mooi stukje Frankrijk. Tijdens de klim ben je ook nog verkeersregelaar. Achteropkomend verkeer waarschuw je voor tegemoetkomend verkeer.
Nu effe niet inhalen! Hand uit als teken dat ze moeten wachten…

En wat hoort er dan ook nog meer bij als je gaat fietsen. Heerlijk in de zon op terrasje zitten genieten. Kopje koffie er bij en beetje kijken wat er allemaal gebeurt in dit dorp.
terras Barcelonette
En wat doen ze daar anders dan Petanque. Oftewel zoals de meeste Nederlanders zeggen “jeu de boules”

Al met al hebben we daar 5 dagen gefietst. Heerlijk om te doen. En gelukkig vond ik het omhoog fietsen ook nog leuk werk om te doen.
Stel je eens voor zeg dat dat niet het geval zou zijn! Dan zou ik straks toch wel klein probleempje hebben! Nu zal het nog steeds niet makkelijk worden maar ik weet
nu wat het is om in de bergen te fietsen. Maar goed… Ik zal nog steeds moeten trappen om boven te komen. En het weer is ook erg belangrijk! Mag wel lekker temperatuurtje zijn met zon!
Dit beviel mij wel.

 

 

supersauzecayolle

 

 

 

 
Weer terug in Nederland een paar keer op de MTB gezeten want de volgende uitdaging stond ons alweer te wachten. De Veldslag om Norg.
Een 100 km lange toertocht op de MTB welke dit jaar voor het eerst werd verreden. Ook dit was weer een positieve ervaring. Erg leuke en mooie tocht.
Gelukkig had het de nacht ervoor niet zachtjes geregend. En de ochtend van de start ook niet. Dat had tot gevolg dat er op bepaalde stukken van het parkoers het er bepaald niet droog bij lagen!
In ieder geval zorgde het er voor dat het geen stoffige bedoeling werd.
Ondanks mijn 3 tuimelpartijen zonder erg was het een mooie rit! Deze tocht is zeker voor herhaling vatbaar. Met ruim 600 man tegelijk weg en succes!

Misschien komend weekend nog een MTB tocht in Zevenhuizen rijden. Deze week zeker nog wat km op het asfalt maken! Kijken of ik aan de 10.000 km kom voordat de tocht van start gaat!

Nog een 20 dagen te gaan!

Het wordt wat…

Nog een maand!!!

Eerst even een logistiek iets voor mijn (onze) trouwe supporters. In tegenstelling tot eerdere berichten is de finish niet 7 september op de Cauberg (jammer genoeg).
Maar in Landgraaf op het Pinkpop terrein!  7 September dus. Landgraaf…
Dus een ieder die ons graag ziet finishen en daar ook bij wil zijn dan weten jullie het vast. Boek op tijd uw verblijf. Het wordt druk…

Nu effe tot de orde van de dag!

28 juli 2014! Dat wil dus zeggen dat er nog een maand te gaan is.
29 augustus stappen we in het vliegtuig naar Turijn om daar een nacht in een hotel te verblijven.
Zaterdag 30 augustus naar Bardonechhia. Kunnen we rustig aan kijken wie en wat er allemaal binnen komt aan deelnemers en begeleiders voor de Tour for Life.

En dan zondag 31 augustus!!!
De start van dit evenement. Ik ben echt erg benieuwd hoe het allemaal zal gaan.
Zelf heb ik er aardig wat kilometers op zitten al. Bijna 9000. Dat zijn er meer op de fiets dan dat ik in de auto heb gezeten. Goede zaak natuurlijk…
Is belangrijk al dat fietsen. En ook een noodzakelijk “kwaad”.
Nu is dit laatste een beetje raar gezegd. Het is leuk om te doen. Gelukkig nog wel.

Maar alleen op de fiets zitten is ook niet goed. Rust is ook belangrijk. Misschien nog wel belangrijker dan het fietsen zelf.
Zoals Joop al eens zei: De tour win je in bed!
Als ik Joop zeg dan neem ik aan dat iedereen weet dat dat Joop Zoetemelk moet zijn.

Op de achtergrond gebeurt ook nog het een en ander natuurlijk. De shirts zijn in de maak en zijn hopelijk binnenkort klaar.
Toch weer een stapje dichterbij het eindplaatje! Er is sportvoeding gergeld voor onderweg. Alhoewel je natuurlijk uit moet kijken met een ander merk te gaan nemen dan wat je zelf gebruikt.
Je zal de eerste niet zijn wiens maag gaat protesteren tegen dit andere smaakje in andere samenstelling. En dat is ook niet echt fijn. Ik neem aan dat mijn teamgenoten nog steeds het oog
hebben laten vallen op die zelfde relaxstoel welke ik heb aangeschaft via TwinSeasons!
En voor de fiets dient er reservemateriaal te komen. Banden. Zo wel binnen als buiten banden. Reservespaken voor het geval dat…
Zelf extra fietskleding regelen tegen het mogelijk slechtere weer! Hoop van niet natuurlijk. Alhoewel er van mij best wel een etappe tussen mag zitten waar het regent.
Dan liever niet het hooggebergte. Afdalen in de regen… hmm… Lijkt mij niet de meest leuke hobby. In de Tour de France zie je ze natuurlijk ook hard naar beneden gaan.
Alleen die kerels weten dat er geen verkeer van de andere kant komt. En dus de bochten wat ruimer kunnen nemen. Het is zo lullig als wij dat doen en….
Niet echt de bedoeling om het zo te willen doen. Het blijft oppassen!
En je bent niet de enige op de weg. Ook je medefietsers kunnen een onverwachte beweging maken en …

In de maand juli heb ik wat minder gefietst dan in de maanden hiervoor. Een beetje rust ingebouwd om straks nog een week of 2 goed te trainen en daarna afbouwen naar de rit zelf.
Ook ter afwisseling weer op de 29er gezeten. Is toch weer iets anders fietsen dan op de race. En natuurlijk niet alleen ter afwisseling.
Ook weer even voor het wennen. 9 augustus vindt De Veldslag om Norg plaats. Een 100 km (of 70km )  lange tocht welke uit 3 lussen van ongeveer 33 km bestaat.
Inschrijven is nog mogelijk voor dit evenement welke voor de eerste x georganiseerd wordt. Hopelijk is het een blijvertje! Altijd leuk!!!
Maar dat is dus een welkome afwisseling die 29er.

Toch moeten er nog kilometers op de racer gemaakt worden. Is natuurlijk ook de bedoeling. Afgelopen zaterdag samen met een teamgenoot naar Tecklenburg geweest om daar wat te fietsen.
We hebben de Doreberg deze dag 10x gedaan. Nu is het niet een hele lange klim. Vanaf de weg maar 2 km en als je vanuit het dal komt dan is het wel 3 km omhoog fietsen.
Al met al toch een km of 30 omhoog gefietst. Het blijkt wel weer dat dat toch wel iets heel anders is dan hier op het vlakke trappen.
En dat in Tecklenburg is weer iets heel anders dan de echte bergen in de Alpen. Dus ja…
Zoals ik al eens eerder heb gezegd. Het gaat om duurvermogen en herstelvermogen! En je zelf de kop niet gek laten maken en als een malle de eerste meters om hoog te willen knallen.
Het voordeel is wel dat als je dat doet je er erg snel achter bent dat dat niet de manier is! Als ik dat wel zou kunnen dan had ik gisteren in Parjiis wel wat rondjes gereden…

Eigenlijk zijn we er wel aan toe om met die tocht te beginnen. Een ieder van ons team organiseert trainingskampen in europa. Waarbij Frankrijk en Italië toch wel geliefde oorden zijn.
Ze noemen het vakantie. Maar voor de fietsers is het een trainingskamp en voor de medereizigers dubbel rust… Die vervelende kerel zit gelukkig weer op de fiets.
Kunnen de dames relaxed winkelen (zeker weer een vooroordeel?) De kids rustig in het zwembad.
Ach ja… het is maar voor 1 keer dat ik dit ga doen zeggen ze er dan ook nog bij. Tot dat…

Ik denk dat het echt afwachten wordt hoe het tijdens de Tour for Life gaat. Stel dat je het echt leuk vindt.
Wat dan? Volgende jaar weer? Of voor een ander doel.. Of jaartje overslaan… Of gewoon niet weer! Kan ook nog.
Afwachten dus.

Tot nu toe is het gewoon leuk om te doen. Maar naarmate de datum van vertrek dichterbij komt zal de gezonde spanning ook wel toe gaan nemen. Ik heb er zin in…
En volgens mij hebben mijn teamgenoten en de overige deelnemers er hopelijk ook zin in. Het is natuurlijk niet alleen fietsen wat de klok slaat daar. Het is wel het hoofddoel
maar het mag ook gezellig en leuk zijn op de camping. Bij een ieder zal de vermoeidheid toe gaan slaan en gezamenlijk moeten we het doen. Je kan een ander helpen!
Maar ja..  Camping.. tenten.. slapen…

Zoals Joop al eens zei: De tour win je in bed!

Het wordt wat!

2000 km in 1 maand?

Ik ben benieuwd of ik het ga halen. 2000 kilometer fietsen in 1 maand!
Op dit moment sta ik op 1578 kilometer. Dus ik heb nog wat te gaan. maar het lijkt me wel leuk om dit ook eens te doen.
Het is een eind.
Komend weekend op zaterdag Haren – Haren doen. En zondag een toertocht vanuit op de Leek. Deze wordt georganiseerd door een ander team welke ook de Tour For Life gaat fietsen.
Bij elkaar moeten deze 2 tochtjes toch wel een kilometer of 370 opleveren. Dus bijna een verplichting om mandag weer op de fiets te stappen of om op zondag wat extra kilometers te maken.

Afgelopen zaterdag de Jan Janssen Classic gefietst. Deze tocht start in Wageningen en voert je over delen van de Veluwe. Al met al een leuke tocht om te doen.
Het enige nadeel met tochtjes in die contreien is wel dat je erg vroeg je bed uit moet. Oftewel: Het is vroeg pissen!

Om 5 uur gaat het wekkertje om dan om 6 uur in de auto te zitten.
Ach ja… Straks tijdens de Tour moeten we er ook vroeg uit. Schijnt het!

Juni! Weer 1000 km verder….

Juni is alweer ver gevorderd. De 19e alweer! Volgende maand is het al juli. En dan is het volgende maand al zo ver dat we gaan beginnen aan de Tour For Life.

Ondertussen blijft het fietsen doorgaan en het verveelt nog steeds niet gelukkig! Dat moet ook niet. Afgelopen maandag het ritje gedaan waarbij voor de maand juni het aantal kilometers weer boven de 1000 uitkwam.
Dus de kilometers rollen keurig onder de wielen door! En komende weken zullen er nog meer kilometers bij komen. Zaterdag a.s. gaan we de Jan Janssen Classic rijden vanuit Wageningen. Een rit van 200 kilometer. Dat worden nu de serieuze afstanden.  En dan zondag de Ot en Sien toertocht vanuit Roden. Dus we blijven bezig… Moet ook!

Wat wel heuglijk nieuws is dat ons tenue klaar is en nu bij de makers ligt voor productie. En ik denk dat het een geslaagd ontwerp is! (heb me er zelf natuurlijk ook tegen aan lopen te bemoeien)
Koersshirt KoersbroekAl met al is het een ontwerp geworden welke hopelijk een beetje opvalt! Dan zijn we iets makkelijker te herkennen in de filmpjes welke tijdens de Tour for Life worden gemaakt en te zien zijn op de site van Tour For Life en Youtube . Toch leuk om te zien denk ik!

 

We komen steeds dichter bij de vertrekdatum! Logisch natuurlijk. Dat wil dus ook zeggen dat je steeds minder de tijd hebt om de dingen te regelen welke je nodig hebt voor het tochtje!

Het komt vast goed…

 

 

Het is al juni….

Begin juni alweer! Het schiet op. Zoals ik al eens eerder schreef lijkt het nog zo ver weg! Maar het is dichterbij dan we denken. En er moet nog steeds wat gebeuren voor dat tochtje.

Natuurlijk moet er gefietst worden. En dat doe ik en wij natuurlijk. De een wat meer dan de ander. Sinds mijn vorige berichtje op 30 april heb ik toch bijna 2000 kilometer gefietst. En mijn totaal staat voor dit jaar op bijna 6.000! En er volgen er nog wel een paar. Hoeveel? Geen idee om eerlijk te zijn.

In de maand mei heb ik ook al 2 ritjes gemaakt welke langer zijn dan 200 km! De eerste was op 11 mei. En dat was niet het meest ideale fietsweer. Een week later kwam het water nog uit mijn fiets! De eerste 25 km waren droog! Daarna was dat ook gebeurt. Deze dag hebben we de toertocht “rondom stad“ gedaan en nog een stukje extra. Ach ja, of je nu een uur in de regen fietst of 7 uur. Dat maakt niet uit! Nat ben je toch al. Gelukkig was het niet koud. Dat scheelt dan wel weer. Het andere 200+ ritje was de Noorderrondrit op Hemelvaartsdag. En ook hiervoor geldt dat er nog een stukje extra gefietst moest worden! Gelukkig was het droog. Maar er stond natuurlijk wel een beetje wind. Zoals gewoonlijk in het Groninger land.
En daarnaast nog een paar toertochten en wat losse ritjes om maar zitvlees te kweken.

Ook zijn we met ons team Fietsers zonder Grenzen een weekend in Tecklenburg geweest om te fietsen en om elkaar te leren kennen! Zowel op de fiets als naast de fiets. En we hebben in een tent geslapen. Het viel me niet tegen. In eerdere berichtgeving heb ik al eens laten blijken geen groot fan te zijn van het kamperen. Nou, ik kan je dit vertellen. Nog steeds niet! Ben redelijk vlot in slaap gevallen maar was weer redelijk vroeg wakker. Er waren een aantal personen een bos aan het kappen en de vogels waren het er daar duidelijk niet mee eens. Misschien toch maar oordoppen proberen. Als dat een uurtje slaap extra scheelt is dat al mee genomen. Op zaterdagmorgen vroeg zijn we in de auto’s gestapt en richting camping vertrokken. De begeleiding was al ter plekke! Die waren in de camper al eerder afgereisd. Het was eigenlijk de bedoeling dat ze de tenten al op hadden gezet. Maar dit mocht niet zo zijn. Dus konden de anderen dat doen. Ik heb er geen ervaring mee dus dat wordt dan een van de wal in de sloot verhaal! Wel waren de stoelen al uitgeklapt neergezet om in plaats te nemen. Wat ik dan ook deed! Natuurlijk… Ik had die week nog een luxe relaxstoel bij TwinSeasons aangeschaft. Het kost wel wat maar straks moet ik er wel 8 dagen in zitten na een fietstocht van een aantal uur afzien. En wat is het dan prettig om de beentjes omhoog te kunnen doen! Beter voor het herstel. Het commentaar van de anderen was er natuurlijk volop! Maar in de loop van het wekend veranderden de meeste wel van gedachte. Die Baak is zo dom nog niet.
Maar goed we kwamen hier om te fietsen. Dat hebben we dus op de zaterdag en de zondag ook gedaan. Op de zaterdag een rit van 107 km en zondag iets van 130 km. Ik kan je nu wel dit vertellen. Er zijn klimmers bij en niet klimmers. En nog wat wat er tussen in zit. Nu zijn de klimmen daar niet echt lang maar toch… Ik behoor in ieder geval niet tot de eerste categorie. Niet vreemd natuurlijk gezien mijn postuur. Maar gelukkig ook niet tot de laatste. Zoals het nu lijkt tenminste. Wie weet welke verassingen er nog tevoorschijn gaan komen gedurende de “grote tocht”! Maar het klimmen is wel leuk om te doen. Rustig gaan zitten en ritme pakken. Ritme in je cadans en ademhaling. En dan door blijven gaan. Sommige klimmen waren mij iets te kort. Anderen daarentegen gelukkig wat korter. Percentages tegen de 20% en hoger…. Pffff…..

We hebben dit weekend gefietst en gelachen. En dat hoort zo te zijn. Ik kan wel zeggen dat het een leuke groep is! Het is een goed stel!

Het nadeel van zo veel fietsen is dat het materiaal slijt! En als er iets slijt moet het vervangen worden. Gelukkig hebben we daar de ervaren en kundige mechaniekers van BikeLife Roden voor. Ze weten waar ze het over hebben en denken mee met je. Ze hebben er iets meer kennis en kunde van dan ik heb. En dat is gelukkig maar goed ook! En ze zijn ook altijd bereid om je even snel tussen hun werkzaamheden door te helpen. Met andere woorden ..
ik ben blij met ze! Het scheelt gewoon wat ergernis.
Ik heb er een hekel aan als er een kraakje of iets dergelijks in de fiets zit! Dat ik af en toe kraak en piep is logisch. Daar train ik voor om dat zo min mogelijk te hoeven doen. Maar de fiets moet gewoon goed zijn! Dus mannen van BikeLife Roden, zoals al vaker gezegd, mijn hartelijke dank voor jullie inzet! Is toch erg belangrijk dat ik op jullie kan vertrouwen.

Ook zijn we druk bezig met het ontwerp van het tenue welke we gaan dragen tijdens de tocht. En waarschijnlijk ook al er voor. En ook voor dit geldt. Het moet gewoon goed zijn. Klaar!
Het is even een puzzel hoe en waar de logo’s van de sponsoren op het tenue komen te staan. En welke kleurstelling het gaat worden en welk design. Hopelijk komen we spoedig tot het definitieve resultaat en dan zal dit ook wel hier ergens bekend gemaakt worden! Ik ben in ieder geval benieuwd naar het eindresultaat!

En ja, het fietsen gaat gewoon door. Zoals eerder geschreven heb ik in de afgelopen periode bijna 2000 km gefietst. En het verveeld nog steeds niet! Gelukkig maar. Ik heb de afgelopen 6 dagen achtereen gefietst. Niet de afstanden die we straks moeten gaan doen. Maar toch… En dat ondanks de bezoekjes aan “Kleintje Rodermarkt” op donderdag/vrijdag en zaterdag/zondag. Dat wil dus ook zeggen dat er op de vrijdag en zondag een herstel ritje gedaan moest worden. Herstellen van wat???
Het was in ieder geval gezellig. En dat mag ook natuurlijk. Er is al eerder gezegd dat je er veel voor moet doen maar ook veel voor moet laten. Maar dit hoort er gewoon bij… En ik ben blij om te merken dat op de 6e dag de benen niet veel slechter voelden dan op de 2e. O ja, de eerste dag was Hemelvaartsdag. Die dag ruim 200 kilometer gefietst. Thuis gekomen. Snel douchen en het terras op tot vroeg… Dus dan kan je wel voorstellen hoe de benen konden zijn die vrijdag. Het was dan ook maar een kort rustig ritje! Maar het was in ieder geval een ritje. En daar ging het om. Zaterdag, zondag, maandag en dinsdag ook op de fiets gezeten! Zo af en toe ga ik aan het eind van de tocht even bij De Zwerfsteen langs om even bij te kletsen daar. Het is er altijd gezellig druk en ook een geschikte locatie voor een feestje of om een vergadering te houden. Bekijk hun website voor de mogelijkheden die ze kunnen bieden. En dan vast nog wel meer. Anders gewoon bellen!

Wat staat er nog op de planning? Steeds minder natuurlijk want 31 augustus komt steeds dichterbij. 29 augustus stappen we het vliegtuig in om naar Turijn te vliegen. Daar overnachten in een hotel. De volgende dag naar Bardonechia om de volgende dag op de fiets te stappen en met de tocht te beginnen. De daadwerkelijke tocht. Eigenlijk is hij al lang begonnen natuurlijk. Het werven van sponsoren en het trainen/fietsen als voorbereiding op.
Als alles goed gaat komen we zondag 7 september aan in Limburg. De daadwerkelijke finishplaats is nog niet bekend op dit moment! Dat is nog even afwachten. Als we het die zondag dan maar weten. Zou wel makkelijk zijn.
En dan die week er op. Lekker niks doen? Euh.. nee! Ik ben gevraagd of ik mee zou willen naar de Mont Ventoux. Het vertrek is dan woensdag 10 september. Om daar dan “even” te gaan fietsen. Ik heb gezegd dat ik mee ga. Of ik ben kapot en kan daar heerlijk nog even uitrusten. Of ik ga fietsen!
Ik hoop dat laatste. Maar goed…

 

Eerst nog de Tour For Life 2014

 

Het wordt wat!