Storm en regen!!! Goede combinatie

Vandaag toch nog even op de fiets gezeten. Er stond een redelijk windje zeg maar.
Met de wind van de zijkant moest ik er aardig tegenin hangen. Zelfs ik…
Was die wind niet het ergste. Het begon te regenen. En die combinatie is niet echt prettig!

Toch nog even op de fiets gezeten

De eerste 75+ rit!!!

Vanmiddag voor het eerst dit jaar een rit van 75 km afgelegd. Niet veel verder. Maar toch…

Vorig jaar reed ik pas op 18 maart de eerste 75+ rit.

Er zit dus verbetering in. Maar er valt ook nog genoeg te verbeteren!

We gaan stug door!

TFL nieuwsbrief 2014 nummer 1

Après Appendicitis acuta

 

Schreef ik de vorige update op de dag dat ik uit het ziekenhuis was ontslagen na mijn appendicitis acuta!
Ondertussen zijn we alweer 5 week verder en voor mijn gevoel ben ik goed hersteld. Voor zover je over herstel mag spreken. Het is voornamelijk lichamelijk herstel!

Zoals in het vorige stuk gemeld moest ik mij op 7 januari weer melden in het ziekenhuis voor controle. Daar werd bevestigd door de arts dat het er allemaal goed uitzag
en ze verwachtte dat de wond binnen 2 week dicht zou zijn. Als dat niet het geval zou zijn na 4 week dan moest ik me wederom melden.
Ik was natuurlijk benieuwd of ik alweer mocht sporten.
Op die vraag kreeg ik gelukkig een bevestigend antwoord: Ja hoor, ga je gang! Welke sport doe je?
Kickboksen was daarop mijn antwoord! Dat was nog niet helemaal de bedoeling volgens haar. Dus ik stelde haar gerust door te melden dat ik fiets eneerst maar een beetje in de sportschool op de hometrainer zou zitten en wat krachttraining zou doen. Ik mocht ook wel gewoon buiten fietsen. Geen probleem.
Ik kon dus beginnen met actief herstellen van dit gebeuren.
De eerste paar keer dat ik in de sportschool was geweest merkte ik goed dat ik een jasje uit had gedaan tijdens mijn “ziekbed”. Na het sporten gingen thuis op de bank de oogjes zeker even dicht. Gelukkig voelde ik me met de dag energieker worden. Was ook niet moeilijk natuurlijk want mijn energiepeil was ver onder NAP!

Zoals geschreven zijn we ondertussen al 5 week verder. Ik heb al de nodige kilometers op de fiets gemaakt buiten. Dat is toch wel lekker om te doen hoor. Met je bek in de wind. Heerlijk fietsen. Beetje aan de frisse kant maar daar kan je je tegen kleden! Dat scheelt weer. Als het warmer wordt doe je wat uit.
Het probleem daar mee is dat dat ook een keer ophoudt!
(Dan heb je niks meer aan wat je uit kan doen… korte uitleg voor diegene die het niet snappen)

Al met al heeft het herstel toch wel enige tijd gekost. Of het nou snel is gegaan of niet daar kan ik niks over zeggen. Voor mijn gevoel te langzaam en anderen zeggen dat het best wel snel is gegaan. Het belangrijkste is dat ik weer in de running ben! 😉

En dus ook weer in training voor mijn Tour for Life tocht. Wat dat betreft was het een perfecte timing om dit euvel op te lopen. Even een paar week verplichte rust om weer in rust met de training te beginnen. Dus de krachttraining is weer opgepakt en ik merk dat dat werkt. Vooral mijn linkerbeen, welke na een voetbalblessure toch nog steeds een stuk minder sterk is dan mijn rechter, wordt sterker. Op de fiets draai ik ondertussen ook al rustig mijn ritjes. De maand januari en februari wordt gebruikt om een basis te leggen voor de rest van het jaar. Oftewel: rustig fietsen. Handjes op het stuur. Vogeltjes kijken.

De voorbereiding voor de tocht zijn ook nog steeds bezig. Het vervoer moet nog geregeld worden. Hoe gaan we heen? Ik had al voorgesteld om rustig heen te fietsen! Maar dat idee vond niet echt veel bijval. Ondertussen loopt de sponsoring voor Artsen zonder Grenzen natuurlijk gewoon door. Zo is er 14 februari in Paterswolde een spinningmarathon bij Sportrade Fit- & Welness en op 15 maart  een spinningmarathon in het Fitnesscentrum te Roden. De opbrengst van deze sportieve spinningmarathons komt natuurlijk ten goede aan Artsen zonder Grenzen.

Over de sportieve dingen gesproken. Er zijn al een aantal tochten vastgelegd welke wij met het team Fietsers zonder Grenzen gezamenlijk gaan fietsen. Zo starten we voor het eerst met ons allen tijdens de Rabokrokustocht op 8 maart. Kunnen we eens kennis maken op de fiets. Tot nu toe is dat alleen nog maar gebeurt onder het genot van een kopje thee e.d.! 😉

Zoals te zien is heb ik in het jaar 14 afscheid genomen van de nieuwsbrief. Ik heb afgelopen week deze website in elkaar geknutseld. Ik kan hier wat vaker informatie kwijt zonder dat ik elke keer iedereen bericht moet sturen. Op deze site is onder andere te vinden wat er op de agenda staat voor mij en/of ons team. De laatste ritjes op de fiets en het weektotaal van de huidige week zijn er te vinden. De site is nog niet af. Dat is een site eigenlijk ooit. Er zullen zeker nog artikelen bij komen. Over mijn fiets bijvoorbeeld, welke nu in vakkundige handen is bij BikeLife Roden. De nieuwe teamkleding welke er aan zit te komen! Ik verzin vast nog wel iets zinnigs en onzinnigs!
Ik zou zeggen kijk zo af en toe eens of er nog verrassende ontwikkelingen staan vermeld op deze site!

Ook staan alle sponsoren vermeld op de site.
Ik zou zo zeggen dat als je denkt dat er een sponsor bij is die iets voor je kan betekenen schroom dan niet om contact op te nemen met ze.  Of ga bij ze langs om je te laten verrassen…
Wie weet!

De mail berichten zullen af en toe toch nog langs komen om een ieder nogmaals attent te maken op deze site met de berichten. Of als er verrassende ontwikkelingen zijn in de voorbereiding op de Tour for Life 2014. Zoals bijvoorbeeld een acute blinde darm ontsteking!
Alhoewel ik die smoes niet weer kan gebruiken.

Zoals onderaan deze paina te zie is nu nog ruim 208 dagen tot de start!

 

Het wordt wat….

 

 

 

TFL nieuwsbrief 2013 nummer 3

Roden, 30 December 2013

Nog 243 dagen en 14 uur te gaan tot de start op 31 augustus 2014

Schreef ik vorige keer nog dat het tijd werd om rustig wat kilometers te maken. En een gezond 2014. Dat geldt nog steeds natuurlijk.

Alleen is het kilometers maken wat uitgesteld. En een gezond 2014 moet ik en mijn lijf wat voor gaan doen.

Na het versturen van de vorige mail ben ik ook trouw op de MTB gestapt en rustig kilometers gemaakt. Verder niks aan de hand.

Dinsdag 24 december was ik van plan de sportschool in te gaan. Iets later kreeg ik wat last van de maag/buik. Kan gebeuren. Dit ging de hele avond wat door.
Ik ben ’s-avonds als een blok in slaap gevallen. Na 01:00 uur werd ik waker met toch wel redelijke pijn in de maagstreek. Bed uit. Dit herhaalde zich een aantal x deze nacht. De pijn begon boven de navel en trok gaandeweg naar rechtsonder. De pijn ging gepaard met misselijkheid, duizeligheid… Toch nog wat geslapen om in de morgen met hevige pijn wakker te worden. Ik kon maar 1 conclusie trekken: een blinde darm ontsteking. Even het grote boek geraadpleegd (google) wat de symptomen van zo’n ontsteking zijn. Nog een conclusie: de dokter bellen.
Ik kon me om 11:00 uur (eerste kerstdag dus) bij de Dokters spoeddienst in op De Leek melden. Op de weg daar naar toe voelde ik elke klinker welke er niet goed in lag. En dat zijn er heel wat! Daar mogen ze wel iets aan gaan doen! Daar geholpen na te lang wachten. Op naar het Martini ziekenhuis te Groningen. Direct onderzoek met echo apparaat. Waarschijnlijk door mijn sixpack was de appendix niet goed te zien. Nog geen half uur later een T-scan. En ja hoor. Een geperforeerde blinde darm. Bijna direct operatieshirt aan en het bed in. Rollend richting de OK. Voor de operatie heb ik de dienstdoende chirurg nog gevraagd of het mogelijk was om een liposuctie uit te voeren. Als hij toch bezig is! Niet dus…

Klein uur zijn ze bezig geweest om de buikholte schoon te maken (ja… hij is groot) en de appendix te verwijderen. Om half 6 lag ik op de kamer waar ik de mededeling kreeg dat het een “vieze appendix” was. Met als resultaat dat ik dan ook direct een dag of 5 langer in hotel Martini mocht blijven om 3x daags een fles antibiotica via het infuus toe te dienen. Ze zijn namelijk nogal, terecht, bang voor buikvliesontsteking. Je wordt gedurende die dagen een x of 4 per dag gecontroleerd op temperatuur, bloeddruk en saturatie (google die laatste maar). De operatiewond is open en laten ze open. Deze moet vanzelf dicht groeien. Ik moet dit wondje (10cm x 1,5 cm) nu zelf spoelen. Dit was de eerste dagen 2x per dag. Dat werd nog keurig gedaan door de aardige verpleegsters. Nu mag ik het zelf doen. En omdat de wond mooi schoon en rustig is hoeft het nog maar 1x per dag.
Dus ik heb mijn kerstdagen en het daarop volgend weekend doorgebracht in het ziekenhuis. Ik ben vanmiddag weer thuis gekomen. 7 januari weer controle afspraak en goed in de gaten houden of ik geen temperatuursverhoging of buikpijn krijg. Dus ook met oud- en nieuw geen feestje voor mij!

Het is dan toch mooi dat je in Nederland woont als je zo iets overkomt. Goede medische zorg.
Hoe zal het zijn als je zo iets overkomt in één van de (vluchttelingen)kampen in Zuid-Sudan of op de Filipijnen

Steun Artsen Zonder Grenzen! Zij proberen deze zelfde medische steun ook daar te leveren. Elke hulp is nodig en noodzakelijk!

 

En wat het fietsen betreft. Tsja… Even niet! Eerst moet de wond herstellen. Daarna weer voorzichtig beginnen. 5 dagen op bed en 1,5 liter antibiotica doet ook wel wat met je! De gevolgen van de narcose weet ik nog niet. Het werkte wel gelukkig. Het laatste wat ik hoorde was: Welterusten!

 

En dan nog maar een keer!

Voor een ieder…
Een gelukkig en gezond

Het wordt wat! (nu helemaal)

Groeten

Rob van Baak

 

TFL nieuwsbrief 2013 nummer 2

Roden, 22 December 2013

Nog 251 dagen en 20 uur te gaan tot de start op 31 augustus 2014

Zoals ondertussen al duidelijk is heb ik volgend jaar een “leuk” fietstochtje voor de boeg.

Voordat het zo ver is moest en moet er nog wel wat gebeuren en gedaan worden. Aangezien het voor een goed doel, namelijk Artsen Zonder Grenzen, is dient er ook geld ingezameld te worden. Als team zijnde dien je minimaal €15.000,00 aan sponsorgeld bijeen te verzamelen. En dit doet een ieder van de teamleden op zijn eigen manier. Ik heb voornamelijk personen benaderd met de vraag om mij te sponsoren. Velen hebben dan ook een bedrag geschonken. Ook namens bedrijven is er geld geschonken. Waarvoor nogmaals mijn dank.
Fairbanks heeft kaarten voor een tweetal wedstrijden van AJAX beschikbaar gesteld. Deze kaarten zijn ondertussen verkocht en de opbrengst daarvan komt ook ten goede aan Artsen Zonder Grenzen.
Al met al komt de hulp van vele mensen en bedrijven. Dat is toch mooi!
Menigeen die mij sponsort heeft gezegd dat ze me graag zien leiden deze tocht! Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat ze eigenlijk “lijden” bedoelen gezien hun gelaatsuitdrukking op het moment dat het gezegd werd. Ik laat beide opties maar open…

Daarnaast zijn we als team een wijnactie gestart. Er is met De Wijnschuur een goede deal gemaakt om flessen/dozen wijn te gaan verkopen. Deze wijnactie loopt nog steeds door en dit levert ook een mooi bedrag op. Zo is er het bedrijf ECSYS welke deze wijn gebruikt als relatie/kerstgeschenk. Ze hebben er een mooie verpakking voor laten maken:

ECSYS

Zaterdag 15 maart 2014 wordt er een sport- en spinningevent gehouden in het Fitnesscentrum Roden. De opbrengst van dit event gaat ook naar Artsen Zonder Grenzen.

Ondertussen zijn/worden er ook diverse bedrijven benadert om te gaan sponsoren. En bij een sponsorbedrag van €500,00 kan je op het nog te ontwerpen fietstenue komen met je logo e.d. We gaan hierbij uit van maximaal 10 sponsoren.

Al met al is een ieder er toch redelijk druk mee bezig. Ook dit deel van de Tour For Life vergt tijd en moeite van allen. Dat moet ook!
En die €15.000,00 is een minimum bedrag. Het mag natuurlijk meer zijn J
Het is natuurlijk erg prettig om zo snel mogelijk dit geregeld te hebben. Dan is die druk van de ketel en kan je je gaan richten op het sportieve deel van de Tour For Life…. FIETSEN!

Nu we het daar toch over hebben kan ik zeggen dat dit de laatste weken op een laag pitje heeft gestaan. Bewust even gas terug genomen wat het fietsen betreft. Wel bezoek ik het fitnesscentrum een aantal x per week om hier bezig te zijn en wat extra krachtraining te doen. En dat niet alleen voor de benen. Maar ook de romp komt aan de beurt. Het moet wel een beetje in balans blijven allemaal.
Het wordt zo langzamerhand wel weer tijd om op het zadel te gaan zitten en rustig te fietsen. Voorlopig zal het nog niet op de racefiets zijn maar de MTB zal zeker uitgelaten gaan worden. Gewoon rustig wat km maken…
Voor komend jaar is de eerste toertocht ook vastgelegd. We gaan de Amstel Gold Race fietsen. Deze is 19 april en dan fiets ik, samen met het team Intersport Superstore Roden, de 150 km tocht. Mooi moment om te zien hoe je er voor staat!
Daarna heb ik nog 4,5 maand de tijd om aan de vorm te schaven. Of in vorm te komen!

Maar voor nu!

Ik wens iedereen hele fijne feestdagen toe. Een erg leuke en mooie jaarwisseling natuurlijk!
Op naar het jaar 14!
Dat dit voor een ieder een erg goed en sportief jaar mag worden. Een jaar waarbij voor velen de doelen al vast staan.
Maar bovenal, en voor iedereen geldt dat…

Een gelukkig en gezond

 

Het wordt wat!

Groeten

Rob van Baak

 

TFL nieuwsbrief 2013 nummer 1

Roden, 3 November 2013

Nog 300 dagen en 14 uur te gaan tot de start op 31 augustus 2014

Ik ga “Tour for Life 2014” fietsen!
Oftewel een tocht van ruim 1265 kilometer, 19000 hoogtemeters en dat door diverse landen!

Het komt er op neer dat we in 8 dagen van Bardonecchia (Italië) naar Valkenburg fietsen. En op de route naar de Cauberg, waar de finish is, liggen ook een paar obstakels waar we dan overheen moeten fietsen. Obstakels als de Col de Lautaret , Alpe d’Huez, Col de la Croix de Fer, Col de la Madeleine, Col du Grand Ballon en nog wel wat meer van die dingen. Om dan te finishen op de Cauberg te Valkenburg.

Zondag 6 oktober heb ik de beslissing genomen om aan deze tocht deel te nemen. Ik zie het als een sportieve uitdaging.
Dat Artsen zonder Grenzen gesteund wordt is natuurlijk mooi meegenomen!
Met deze berichten wil ik jullie een op de hoogte houden van de dingen/acties en trainingen die ik of wij als team “Fietsers zonder Grenzen” doen om deze tocht zowel voor Artsen zonder Grenzen als voor ons succesvol te maken en succesvol te laten verlopen.
Ik zal ook af en toe wat cijfers doorgeven, trainingskilometers op weg naar Bardonecchia. Ik ga nog niet zo ver dat ik ook mijn bloedwaardes ga delen. Maar eigenlijk komt het er op neer dat ik jullie gewoon op de hoogte wil houden van datgene wat ik er voor doe en ga doen om Tour for Life 2014 tot een goed einde te brengen!

Sinds mijn beslissing om mee te doen ben ik ook wat meer gaan lopen. Dit schijnt toch wel een vrij goede methode te zijn om wat gewicht te verliezen. Diegene die mij kent weet dat ik niet echt het postuur van een geboren klimmer heb. Dus daar valt wel winst te behalen voor mij. Ik zeg dan ook maar; des te lichter ik ben des te meer rust ik krijg in de afdalingen!
De komende maanden zal de racefiets rust krijgen. Dan kan deze zich gaan voorbereiden op het wegseizoen 2014. Hierbij zal zeer zeker de hulp van BikeLife Roden ingeroepen worden.  Mij zelf een beetje kennende zal er nog wel het een en ander aangepast moeten worden aan de fiets. De MTB zal wat meer van stal gehaald worden en ook de sportschool zal weer bezocht gaan worden.
De komende wintermaanden is het dan ook gewoon lekker bezig blijven. Zorgen dat ik de winter goed uitkom voor het mooie weer…

Ondertussen is de eerste FzG teambespreking ook al geweest. Het was dus direct een kennismaking met de overige teamleden. Op 2 personen na was iedereen er. Het doel was om 9 renners te krijgen en een aantal begeleiders. Dit is gelukt. Het team is compleet.

Als team zijnde moet je €15.000 bijeen zien te krijgen voor Artsen zonder Grenzen. Liefst meer natuurlijk! Tijdens deze bespreking zijn er al wat acties bekend gemaakt. Zo zal er een spinningmarathon gehouden worden alsmede een wijn actie! Dit natuurlijk allemaal voor Artsen zonder Grenzen. In een van de volgende updates zal ik hier zeker op terug komen.

En tot slot wil ik iedereen bedanken die Artsen zonder Grenzen steunt door middel van een bijdrage aan hun via mijn persoonlijke sponsorpagina.
Bedankt!!!